Omdat men in de directe nabijheid van Deventer of Zwolle geen geschikt terrein kon vinden kwam de gemeente Olst op de proppen met een geschikt terrein. Het ‘ vliegveld ’ lag tussen de Kloosterstraat en de Middelerstraat; een terrein van 20 hectare. Dagenlang was men bezig geweest de weilanden, volgens de krant eigendom van de weduwe Jansen, geschikt te maken voor vliegtuigen en het publiek.
Afrasteringen werden verwijderd, greppels en sloten werden dichtgegooid en weer met zoden overdekt. Rekening houdend met alle windrichtingen werden ook veel bomen gekapt. Voor de uiterste veiligheid werd, volgens een krant uit die tijd, zelfs een brug van 60 meter breed gebouwd over een sloot, om zonodig de uit – of aanloop van de vliegtuigen nog meer te vergroten.
Aan de zuidzijde van het terrein waren tribunes gebouwd en ook een grote consumptietent ontbrak niet. De kleinere vliegtuigen konden bovendien ‘s nachts in deze tent gestald worden. Aan alle kanten van het terrein was voldoende ruimte vrijgemaakt voor het parkeren van ‘touringcars en automobielen’ en voor het stallen van fietsen. Het vliegfeest, zoals het werd genoemd, begon op Hemelvaartsdag en duurde vier dagen.
Ongetwijfeld een groots evenement want er kwamen maar liefst zestienduizend betalende bezoekers op af ! Zo’n 130 man marechaussee en vrijwilligers zorgden ervoor dat op deze dagen alles ordelijk verliep. Zo was geregeld dat auto’s, motoren en bussen komende uit de richting Raalte via Broekland reden om vervolgens ‘opgevangen’ te worden bij de Boerlerstraat. Ook vanuit alle andere richtingen golden strenge verkeersmaatregelen.
‘Hierdoor wordt verkregen dat op de meeste wegen de voetgangers en wielrijders door de auto’s niet gemoeid worden, terwijl omgekeerd het snelverkeer geen last ondervindt van de zich meer langzamer voortbewegende menschen. Het geheel is nu een eenrichtingsverkeer, ook wat betreft den terugweg.’
De kaartverkoop vond al plaats langs de toevoerwegen. Het grote publiek kon op deze dagen volop genieten van de capriolen van stuntvliegers. Ook konden ze voor een rondvlucht, veilig instappen in ‘n Fokker verkeersvliegtuig, die normaal wekelijks op Londen, Parijs , Berlijn of Kopenhagen vloog.
‘Daar het vliegtuig zich met een snelheid van plm. I60 km. per uur voortbeweegt en zich binnen enkele minuten op een hoogte van 300 tot 500 meter bevindt, kan men ten gevolge daarvan het gezichtsveld ongekend verruimen.’
Een vlucht boven Zwolle of bijvoorbeeld Bathmen, Schalkhaar en Deventer kostte zevenguldenvijftig. Een vlucht boven Apeldoorn, Elburg en Nunspeet of richting Hellendoorn, Ommen en Dalfsen kostte een tientje. Voor de meeste mensen in die tijd toch nog een aardige duikvlucht in de portemonnee.
De Provinciale Overijsselsche Courant schreef:
‘Op zijn Amerikaansch komt men thans als het ware met een vliegveld en wat vliegmachines onder den arm naar de IJsselstreek en laat de menschen ‘aan huis’ , die dit nog niet reeds deden, kennis maken met vliegmachines, KLM, luchtverkeer, en als men er wat geld voor over heeft, het verblijf in de lucht, kunstvliegen etc. Nog zijn er velen die de luchtvaart niet kennen, die nog vreemd staan tegenover het vliegtuig. Gezeten in een prettige armstoel, zwevend over uw eigen dorp of stad, kan men nu hieraan een einde maken en genieten van het schitterende uitzicht over de aarde en het bekijken van eigen woonplaats met omgeving vanuit de lucht.’
Op de dagen voorafgaand aan het grote evenement kwam de landelijke pers alvast een kijkje nemen in deze omgeving en hadden journalisten er lucht van gekregen dat naast de burgemeester van Olst, Baron Bentinck van Schoonheeten , ook de toen 87-jarige Berend Jan Hunneman als ‘speciale gast’ zijn luchtdoop zou ondergaan. Hunneman , woonachtig op boerderij ‘de Wesenberg’, was in die dagen ook in Broekland, zeker geen onbekende. De journalisten van
’Het Nieuws van de Dag’ brachten, voorafgaand aan het vliegspektakel, een bezoek aan Berend Jan bij hem thuis op de boerderij. Lees je even mee?
Bij Berend Hunneman.
Toen wij toch in Olst aan het rondneuzen waren zijn wij tevens een bezoekje gaan maken aan den reeds 87-jarigen Berend Hunneman, woonachtig in de gemeente Wijhe, een in deze streken zeer bekende landbouwer en B.J. Hunneman (1844-1939) grondbezitter, welke ook aan een erevlucht zal deelnemen. Van hem gaat de roem uit , dat hij eenige tientallen jaren geleden de eerste kunstmest in deze streek gebracht heeft. Berend vertelde ons, dat hij z’n eerevlucht best aandurfde, alleen ‘de vrouwe vuul’n dér niet völle veur!’ Maar hij ging vast en zeker, maar vooral toen we hem vertelden dat hij dan daar beneden ook zijn eigen land en boerderij zou kunnen zien. Onder genot van een goede sigaar, zoo uit het fornuis onder de schoorsteen, praatten we verder over vliegtuigen en verkeer. Berend heeft zelf een auto, maar dat vindt hij al niets bijzonders meer. Over een jaar of tien zal hij misschien net zoo een vliegmachine bekijken als thans een auto, opperden we. ‘Oh, maor det belève ik hillemoal niet meer’ zei Berend lachend. We hebben Berend ook om een ‘petret’ gevraagd, umme d’r bie te zetten in de kraante’, En al weer veul’n de vrouwe er niet veel voor, maar gekregen hebben we ’t toch, waarna we met een tot wederziens, afscheid van den kloeken baas namen. En nu is het wachten maar op goed weer; de vliegerij in Olst zal dan een succes worden.’
Aldus het krantenartikel.
Vervolgens nog een verslagje uit het tijdschrift: De Jonge Wacht. Jongens van het Martinuspatronaat, zeg maar het jeugdwerk uit Vaassen, kozen voor hun jaarlijkse dagje dauwtrappen het vliegfeest in Middel als einddoel.
VAASSEN: St. Martinuspatronaat.-
Onze fietstocht op Hemelvaartsdag. Naar het vliegfeest in Olst. Het begon prachtig. Vijfentwintig jongens, twee aan twee, met onzen Directeur aan de spits, terwijl onze leider de rij sloot. Even buiten ons dorp hadden we al pech. Een trapper van de fiets, terwijl de secretaris, die dit voorval wilde aantekenen voor zijn verslag, bijna een sloot inreed. Het euvel was gauw weer hersteld en zonder ongelukken bereikten we door Nijbroek eindelijk het Olsterveer. Maar nu! Er stonden wel tweehonderd menschen, die allen overgezet moesten worden. ’t Duurde drie kwartier voor we allen overgezet waren. Nu naar het vliegveld! We boften, we mochten er namelijk allemaal voor een dubbeltje op!
